У першы вясновы дзень ліў дождж
Частка 1: Знаёмства
Яе валасы і мая шэрстка прамоклі наскрозь
Паветра наўкол нас было насычана прыемным водарам дажджу
Зямля ціха вярцелася вакол сябе
А ў гэтай замкнёнай прасторы ейнае цела мірна абдымала мяне
Я не магу зараз адказаць. Пакіньце сваё паведамленне, калі ласка
У той дзень я стаў ейным
Таму цяпер я ейны кот
Яна і ейны кот. Свет іхнімі вачыма.
Частка 2: Ейныя дні
Яна была ласкавая, як маці і прыгожая, як каханая
Таму я хутка палюбіў яе
Яна жыве адна, і кожны дзень адыходзіць на працу
Я не ведаю, што яна там робіць, ды мне і не цікава
Але мне сапраўды падабаецца яе выгляд перад адыходам
Ейныя туга сабраныя валасы
Водар парфумы і ласьёну
Яна кладзе сваю руку мне на галаву
Хутка вярнуся
Чую я ейны голас
Яна выпрастоўваецца, раздаецца прыемнае пастукванне абцасаў
Потым яна адчыняе цяжкія жалезныя дзверы
Некаторы час я адчуваю пах мокрай травы
Частка 3: Ягоныя дні
Ужо лета, і ў мяне з'явілася сяброўка
Яе клічуці Мімі
Яна маленькая і мілая, але страшэнна распешчаная
А мне падабаюцца больш сталыя жанчыны
Што такое, Мімі?
Ажаніся са мной
Мімі, я ж казаў ужо,
што маю іншую
Няпраўда
Праўда
Хачу убачыць яе
Табе нельга
Чаму?
Я казаў табе: паразмаўляем пра гэта калі падрасцеш
І так раз за разам. Гэтыя бясконцыя размовы.
Вяртайся і адведвай мяне, калі ласка
Ты мусіш
абавязкова вярнуцца
Праўда-праўда мусіш
Не паспелі мы і маргнуць, як лета скончылася.
Надышла восень Частка 4: Ейная самота
Аднойчы пасля доўгай-доўгай тэлефоннай размовы
Яна заплакала
Я не разумеў, чаму ёй так сумна, але...
Яна дога плакала каля мяне
Не думаю, што яна ў нечым вінаватая
Я ўвесь час назіраю за ёю
Яна шмат прыгажэйшая і дабрэйшая за каго іншага
Ейны голас паўтараў:
Хто-небудзь...
Хто-небудзь... Хто-небудзь...
Хто-небудь, дапамажыце
Частка 5: Яна і ейны кот
У бясконцай цемры
Зямля працягвае павольна вярцецца
Час цячэ, і ўжо надышла зіма
Снежныя карціны новыя і дзіўныя для мяне,
але ўсё ж здаецца, што я бачыў іх раней
Зімовыя раніцы цёмныя.
Таму, калі яна адыходзіць,
то нагадвае вялікую котку, якая быццам тоне ў цемры
Вее пахам снегу
Ейныя змерзлыя пальцы
Гук праносячыхся ў чорным небе хмар
Яе сэрца
Мае пачуцці
І наш пакой
Чуваць снежныя завеі, гукі цэлага свету
Але гук цягніка, якім яна ад'язджае,
дасягае маіх вушэй
Я
І, думаю, яна таксама
Гэты свет
Здаецца, мы любім яго
Фільм Макота Сінкая, 1999г. Пераклад ад Varta Project (https://vk.com/vartaproject)